tgoop.com/alirabiei_ir/1485
Last Update:
🔻 از صندوق رأی چه میخواهیم؛ ما و دموکراسی
✍ علی ربیعی
"قسمت دوم"
با این توصیف نظریهپردازان علم سیاست معتقدند، در صورت پاسخ نگرفتن مردم از این فرایندها، همانطوری که انتخابات آزاد و باز، اسلحهای در زرادخانه نخبگان سیاسی به خصوص حکومتکنندگان است که توسط خود آنان کنترل میشود، به طریق اولی ابزاری نیرومند است که در صورت برآورده نشدن خواستههای عمومی اکثریت مردم نشانهگیری آن میتواند معکوس شود یا حداقل به جای جلوه مثبت مشارکت سیاسی یعنی شرکت در انتخابات به صورت امتناع از حضور در پای صندوق رأی، ریختن آراء باطله و در مراتب شدیدتر به صورتهای منفی مشارکت یعنی افراط گرایی و جز اینها درآید.
به تعبیر مکنزی، انتخابات یک نوع سازوکار اجتماعی میان افراد است که به خاطر نوع خاصی از ترجیحات جمعی صورت میگیرد. بنابراین روش به رسمیت شناخته شده توسط قواعد یک سازمان، دولت، باشگاه، سازمان اداری داوطلبانه و غیره است که تعداد کمی از اشخاص را برای حفظ مقامهای مقتدر در درون یک سازمان گزینش میکند. به تعبیر «لیپست»، انتخابات بیان دموکراتیک نزاع طبقاتی است و در این معنا تنها یک روش گزینش رهبر یا تعدادی نماینده نیست؛ بلکه همچنین بیان تشریفاتی از نظم اخلاقی همگانی است.
به نظر میرسد بتوان رأی دادن را سازوکاری اجتماعی میان مردم یک جامعه دانست که رأیدهندگان با این انگیزه که ترجیحات جمعی و فردی سیاسی و اجتماعی خود را بیان میدارند به پای صندوقهای رأی رفته و با اعلام نظر خود تعدادی از افراد را برمیگزینند.
رفتار رأیدهی پیامدی سیاسی (هرچند از سوی رأیدهندگان به خوبی درک نشده باشد) دارد، همچنان که خود پیامد یا معلول عوامل اجتماعی روانشناختی سیاسی و جز آن است.
اکنون که باز فرصتی برای مطرح شدن صندوق رأی و فرصتی برای رأیدهندگان فراهم شده است، هم حکومت و هم جامعه میتوانند این انتخابات را فرصتی برای بازیابی جامعه، فرصتیابیها و برآورده کردن خواست عمومی تبدیل کرد. بدون شک نقش تصمیمگیران و سیاستگذاران انتخابات و فرصتی که به جامعه میدهند، در این میان تعیینکننده است.
* در این یادداشت از نظریههای دیوید کاپلان، لیپست و مکنزی استفاده شده است.
@alirabiei_ir
BY Alirabiei.ir خیر جمعی _ علی ربیعی
Share with your friend now:
tgoop.com/alirabiei_ir/1485